دوستي با دنيا
امام صادق (ع)ميفرمايد:
دوستي حقيقي و واقعي پيدا نميشود مگر اين كه شرائط آن جمع باشد، هر كس در او اين شرائط يا پارهاي از آنها باشد او را اهل چنين دوستي بدان، و كسي كه اين شرايط يا قسمتي از آن را دارا نباشد او را به اين گونه دوستي نسبت مده:
1. اينكه آشكار و پنهانش براي تو يكسان باشد.
2. اينكه زينت تو را زينت خود دانسته، و زشتي تو را زشتي خود بشمارد.
3. اينكه رياست و دارائي رفتار او را نسبت به تو تغيير ندهد.
4. از آن چه توانائي دارد براي به تو دريغ نكند.
5. هنگام بيچارگي و پيشآمدهاي ناگوار تو را رها نكند.
يكي از بزرگان گويد:
هميشه از رفاقت و همنشيني با سه دسته پرهيز كنيد:
1-رؤساء و حاكماني كه زورگو و غافلند
2- قاريان قرآن كه از دستورات آن سرپيچي و مسامحه نمايند.
3- صوفياني كه با جهل و ناداني خود مردم را گُمراهي ميكنند.
امام باقر (ع) فرمود:
پدرم امام سجاد (ع) به من فرمودند:
فرزندم: در نظر داشته باش كه با پنج كس همنشين نشوي و همسفر نشوي.
پرسيدم: پدر جان آنها چه كساني هستند؟
فرمود:
[1] مبادا با دروغگو همنشين شوي، زيرا كه او به منزل? سرابي است كه دور را در نظرت نزديك و نزديك را برايت دور جلوه دهد.
[2] زنهار، از همنشيني با فاسق و گنهكار، زيرا كه او به يك لقمه يا كمتر از آن تو را بفروشد.
[3] مبادا با شخص بخيل همنشين گردي، زيرا كه او مال خود را در سختترين لحظات از تو دريغ ميدارد. 4. با احمق و نادان نيز همنشين نشو، چون كه او ميخواهد به تو سود رساند ولي (به واسطه حماقتش) زيانت ميرساند.
[4] مبادا، با آن كس كه قطع رحم ميكند رفاقت كني، چون چنين كسي را من در سه جاي قرآن ملعون يافتم:
الف) پس آيا اميد داريد كه هرگاه به سرپرستي كاري گمارده شويد فساد در زمين نكنيد و قطع رحم كنيد ايشانند كه خداوند لعنتشان كرده و گوشهايشان را كر و ديدگانشان را كور ساخته
ب) و در جاي ديگر فرمود:
آنانكه بشكستند پيمان و عهد خدا را پس از بستن آن، و قطع ميكنند آنچه را كه خدا امر فرموده پيوند شود را (قطح رحم) و فساد كنند در روي زمين؛ پس بر آنها است لعنت بدي و عذاب آخرت.(1)
ج) و نيز ميفرمايد: آنانكه پيمان خدا را پس از بستنش بشكنند و قطع كنند آن چه را خداوند دستور پيوندش را داده و فساد كنند در زمين.
پس اينان زيانكاران ميباشند. (2)
دوستي حقيقي و واقعي پيدا نميشود مگر اين كه شرائط آن جمع باشد، هر كس در او اين شرائط يا پارهاي از آنها باشد او را اهل چنين دوستي بدان، و كسي كه اين شرايط يا قسمتي از آن را دارا نباشد او را به اين گونه دوستي نسبت مده:
1. اينكه آشكار و پنهانش براي تو يكسان باشد.
2. اينكه زينت تو را زينت خود دانسته، و زشتي تو را زشتي خود بشمارد.
3. اينكه رياست و دارائي رفتار او را نسبت به تو تغيير ندهد.
4. از آن چه توانائي دارد براي به تو دريغ نكند.
5. هنگام بيچارگي و پيشآمدهاي ناگوار تو را رها نكند.
يكي از بزرگان گويد:
هميشه از رفاقت و همنشيني با سه دسته پرهيز كنيد:
1-رؤساء و حاكماني كه زورگو و غافلند
2- قاريان قرآن كه از دستورات آن سرپيچي و مسامحه نمايند.
3- صوفياني كه با جهل و ناداني خود مردم را گُمراهي ميكنند.
امام باقر (ع) فرمود:
پدرم امام سجاد (ع) به من فرمودند:
فرزندم: در نظر داشته باش كه با پنج كس همنشين نشوي و همسفر نشوي.
پرسيدم: پدر جان آنها چه كساني هستند؟
فرمود:
[1] مبادا با دروغگو همنشين شوي، زيرا كه او به منزل? سرابي است كه دور را در نظرت نزديك و نزديك را برايت دور جلوه دهد.
[2] زنهار، از همنشيني با فاسق و گنهكار، زيرا كه او به يك لقمه يا كمتر از آن تو را بفروشد.
[3] مبادا با شخص بخيل همنشين گردي، زيرا كه او مال خود را در سختترين لحظات از تو دريغ ميدارد. 4. با احمق و نادان نيز همنشين نشو، چون كه او ميخواهد به تو سود رساند ولي (به واسطه حماقتش) زيانت ميرساند.
[4] مبادا، با آن كس كه قطع رحم ميكند رفاقت كني، چون چنين كسي را من در سه جاي قرآن ملعون يافتم:
الف) پس آيا اميد داريد كه هرگاه به سرپرستي كاري گمارده شويد فساد در زمين نكنيد و قطع رحم كنيد ايشانند كه خداوند لعنتشان كرده و گوشهايشان را كر و ديدگانشان را كور ساخته
ب) و در جاي ديگر فرمود:
آنانكه بشكستند پيمان و عهد خدا را پس از بستن آن، و قطع ميكنند آنچه را كه خدا امر فرموده پيوند شود را (قطح رحم) و فساد كنند در روي زمين؛ پس بر آنها است لعنت بدي و عذاب آخرت.(1)
ج) و نيز ميفرمايد: آنانكه پيمان خدا را پس از بستنش بشكنند و قطع كنند آن چه را خداوند دستور پيوندش را داده و فساد كنند در زمين.
پس اينان زيانكاران ميباشند. (2)
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم آذر ۱۳۸۶ ساعت 14:40 توسط اوستا طحانی
|
اوستا طحانی دبیر آموزش وپرورش شهرستان شهرضا